Książki

Horyzont – nowa powieść Jakuba Małeckiego

Jakub Małecki

Jakub Małecki to polski pisarz, piszący powieści obyczajowe. Zadebiutował w 2007 roku opowiadaniem „Dłonie”, które zostało opublikowane „Science Fiction, Fantasy i Horror”. Na początku swojej kariery trudnił się literaturą fantastyczną, jednak jego pisarskie upodobania zmieniły się. W Polsce zasłynął między innymi, z takich książek jak „Dygot”, „Rdza” i „Dżozef”. Pisarz podkreśla w wywiadach, że bardziej cieszy się na premiery innych książek niż własnych, bo wie, iż czeka go tylko przyjemność. Zaś premiera własnego dzieła wiąże się z dużą presją, gdyż nie chce się zawieść i rozczarować czytelników. Prywatnie Jakub Małecki słynie ze swojej wesołości, zaś według wielu, pisze książki smutne. Wyjaśnia to w ten sposób, że chce przedstawić losy bohaterów od narodzin aż po śmierć, a na końcu zawsze jest śmierć. Artysta wielokrotnie był nominowany do wielu prestiżowych nagród w dziedzinie literatury, między innymi do Nagrody Literackiej „Nike” za swoją powieść zatytułowaną „Ślady”. 21 lutego 2017 został laureatem stypendium Młoda Polska przyznawanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

Horyzont 

Jest to najnowsza powieść Jakuba Małeckiego wydana na łamach wydawnictwa SQN. Nowe dzieło Jakuba Małeckiego to wciągająca opowieść, traktująca o tęsknocie, przyjaźni i odwadze. O próbach znalezienia właściwej wersji siebie. „Horyzont” to historia opowiadana na przemian przez dwoje ludzi zmagających się z przeszłością. Mariusz mówi o wojnie – powrócił z wojny w Afganistanie, a Zuza opowiada o swoich próbach odkrycia okoliczności śmierci matki. Przeszłość nie pozwala bohaterom iść naprzód. Są zagubieni we własnej rzeczywistości, co autor oddał bardzo realistycznie, ale z wyważeniem. Dwie perspektywy pozwalają na odczucie pewnej spójności w pomieści. Wartym uwagi motywem jest pisanie przez wykreowaną postać własnej książki. Małecki umieścił na kartach tego dzieła wiele emocjonalnych aspektów, przez które Zuza oraz Mariusz tkwią w stagnacji. Są to dwie zranione dusze, tęskniące za życiem. „Horyzont” cechuje znakomity styl, który pozornie jest prosty, a jednak chwyta za serce. Ważnym aspektem tej powieści jest poruszenie tematu zespołu stresu pourazowego, gdyż często nie spotyka się tego motywu w literaturze. Pióro autora celnie trafia we wrażliwość czytelników, którzy po jednym zdaniu potrafią czuć rozchwianie emocjonalne. Nie trzeba wyrafinowanego języka, aby dać emocjom płynąć i oddziaływać na odbiorcę. Powieść ta jest dla każdego, kto pragnie zanurzyć się w nostalgii, tęsknocie i rozważaniach na temat przeszłości. „Horyzont” to dobra książka, aby zacząć swoją przygodę z tym autorem.